σπατάλη

ταπ
ταπ
ταπ
πέφτουν οι σταγόνες στο μέτωπο
ταπ
μιά ελάχιστη κίνηση του κεφαλιού
ταπ
όσο επιτρέπουν τα δεσμά
ταπ
μάταια προσπαθεί η σταγόνα
ταπ
να κυλήσει στα χείλη
ταπ
έξω πεθαίνουν από δίψα τα παιδιά
ταπ
και το νερό έτσι αλόγιστα ξοδεύεται εδώ
ταπ
ταπ
ταπ

αρχαία δίψα

"συγκομιδή αμφορέων οίνου
αποτέλεσμα ερευνών
αρχαίου ναυαγίου
λίγο έξω από τη νήσο"

προγόνων διψασμένα στόματα
μέρες τώρα κοιτούν
τα αφρισμένα κύματα
του Ποσειδώνα την οργή
το πλοίο που δε λέει ναρθεί

αρχαία δίψα
που δε σβήνεις
γλυφό νερό

κάλλιο ένα καλοκαιράκι (δημώδες πολυφωνικό)

κάλλιο να ζήσω τζίτζικας
ένα καλοκαιράκι
παρά χειμώνες μέρμυγκας
εν-δυό το στρατιωτάκι

ένα καλοκαιράκι
φτωχό μου μερμυγκάκι

αν το τραγούδι σ' ενοχλεί
μην κλείνεις τα αυτιά σου
ήρθε χειμώνας ώρα μου
να φύγω μακριά σου

άντε και γειά χαρά σου
χειμώνιασ' η καρδιά σου

και μην ανησυχείς θαρθεί
μετ' από άνοιξη καιρός
που μια επόμενη γενιά
θα τραγουδάει στην ελιά

για το καλοκαιράκι
θαλασσινό αεράκι

με ποιούς είσαι; ( εμφυλιακό)

για όλα φταίν' οι άλλοι

κι εσύ με ποιούς είσαι, ρε;
με μας ή με τους άλλους;

με σας μωρέ παιδιά, με σας

την πάτησες! τι μας θωρείς;
εμείς είμαστ' οι άλλοι

βουκολικό

εξαρχειώτης
πάνω στ' Άγραφα
πετάει μολότωφ
στους τσομπαναραίους

θέλει να λευτερώσει
λέει τα πρόβατα
χτυπιέται με τα ΜΑΤ
τα τσομπανόσκυλα

ώσπου τον ρίχνει
χάμου ένα κριάρι
και τον βατεύει.-

Βακχικό ΙΙ

Βάκχε μικρέ τρελέ θεέ
λευτέρωσε το πνεύμα
γιόμιζε τα ποτήρια ως την αυγή
σε κάθε νεύμα

κι ύστερα χορό - με ρυθμό
χέρια ψηλά στον ουρανό
σκυμμένο το κεφάλι

αχ! ποιά προσευχή;
σε ποιό θεό;
δε βλέπεις που παραπατώ;
έτοιμος ν' απογειωθώ
ή να χωθώ στο χώμα πάλι.

βακχικό

αν τη ζωή Γιαννάκη
τη γαμήσαμε ξενέρωτα

ας μην το συζητήσουμε

πίεση χρόνου

μη μου ζητάς να καταλάβω
δε μπορώ
ειν' ώρα που αναχωρώ

δεν προλαβαίνω;

γερομασκαράς

ντύθηκα φίλος μου ο εχθρός
και ήρθα στην αυλή γεμάτος δώρα

καλώς το γερομασκαρά
φώναξαν' όλα τα παιδιά
και πήγανε πιο πέρα

ο άνθρωπος με τα σπίρτα ΙΙ

μιά δραχμή
ένα κουτάκι σπίρτα

"κράτα το"
έδειξα τον πλαστικό αναπτήρα

πέταξε το κέρμα μακριά
"άστο για κανα φουκαρά"

γύρισε κι έφυγε
σέρνοντας το βήμα αργά