η τελευταία πράξη

κατεβαίνουμε σιγά σιγά το μονοπάτι
βλέπουμε ως κάτω τα ριζά του λόφου
σουρουπώνει το φως λιγοστεύει
σφίγγεται η καρδιά
μη δεν προφτάσουμε
η συνάντηση είναι τα μεσάνυχτα
θέλουμε τρεις ώρες ακόμα
και το κατέβασμα γίνεται επικίνδυνο
σιώπα κουράγιο
φωνάζουμε ο ένας του άλλου με τα μάτια
μην προδωθούμε άθελα
τρεις νοματαίοι τρία ντουφέκια τρεις σφαίρες
μια για τον καθένα μην τύχει...
τρεις μέρες νηστικοί μόνο νερό
καταραμένο τρία νάσουνα έστω τέσσερα
αγάντα λίγο ακόμη
ως το ζεστό ψωμί
γλυκό κρασί και μια κουβέντα
να φτάσουμε μονάχα
να ξαποστάσουμε έστω για λίγο
προτού πιαστούμε ν' ανασάνουμε

εβδομαδιαίο ημερολόγιο

ημέρα πρώτη
πέθανε ο πατέρας
ημέρα δεύτερη
έφυγε ο παππούς
ημέρα τρίτη
χάθηκε η γιαγιά
ημέρα τέταρτη
ταξίδεψε η θεία
ημέρα πέμπτη
είπε γειά ο φίλος
ημέρα έκτη
έκλεισε τα μάτια η μάνα
ημέρα έβδομη
φόρεσε τα καλά του
βγήκε σεριάνι κυριακής
είχε τόσο πόνο η βδομάδα
εδικαιούτο μιας μικρής απολαβής

ε! συ

ε! συ
για κοίτα με στα μάτια
πες μου αλήθεια!
πούθε κρυβόσουνα τόσο καιρό;
ήρθε η ώρα
δες το πλήθος περιμένει
η ελπίδα λιγοστεύει
η πίστη περισσεύει
η νύχτα ρίχνει σεντόνι σκοτεινό
ήρθε η ώρα
φανέρωσε λοιπόν το μυστικό
πες μας θα μείνεις;
ή πάλι θα φύγεις;
γιατί δακρύζεις;
α! με τσαντίζεις
άμε στο διάβολο αποδώ

πόλεμος λοιπόν

με τι χαρά
φεύγουν οι άντρες για τον πόλεμο

και όμως πάντα
γυρνάνε λυπημένοι

προσευχή

άη Δημήτρη καβαλάρη
σε μαυροσύννεφο άτι
στρατηλάτη ξεσπαθάρη
με φωτοηγούμενο στεφάνι
από αρχαίο κεχριμπάρι
μάτι θολό από αλμυρό το αίμα
προσκυνημένων προσκυνητών
θεοσεβούμενων πιστών
άπιστων ιδεών

δώσε μου δύναμη αντοχή
την προσδοκία
μετά θάνατο ανάσταση
σε μια αιώνια ανυπαρξία

ΟΗΕ

συνεδριάζουν
σε γλώσσες εθνικές
και τοπικές διαλέκτους
άγνωστες σ' εμέ

κάνε τους θε μου
να συνεννοηθούν
ειρήνη να γενεί
στον πλάνητα πλανήτη
του εγκεφάλου

δημώδες αγνώστου

ανέβηκα στη λεμονιά
να κόψω ένα λεμόνι
και ήρθε ο αρχάγγελος
μου έκοψε το κλώνι

έπεσα και τσακίστηκα
πάει η εμορφιά μου
σακάτης τώρα τριγυρνώ
και δε με θες κοντά σου

όμορφη τεγεάτισα

όμορφη τεγεάτισα
γιατί να σ' αγαπήσω
μέσα απ' τα φυλλοκάρδια μου
γιατί να σε ποθήσω

πω πω ποπάκι
φίνο λάγνο μάτι
μούχεις κλέψει τη μιλιά

πω πω ποπάρα
κι έχεις μια κορμάρα
περπατάς και σειέται
ο ντουνιάς

πω πω καλλιοπάρα
κι έχω μια λαχτάρα
να σε κρατώ σφιχτά
στην αγκαλιά

η πιτσιρίκα

αγαπώ μια πιτσιρίκα
ρε γαμώ το που τη βρήκα

έχει ο διάβολος ποδάρια
μα κεινής κερδούν αλάργα

έχει η κόλαση φωτιά
αυτή μου τρώει τα λεφτά

ρεμπέτικο

σαν παίζει
αυτός το μπαγλαμά
σωπαίνει όλος ο ντουνιάς
τι είναι τ' αποκαΐδια του
στην πένα φορτωμένα
και κάθε χτύπος των χορδών
απεμπολεί πόνο και αίμα