διαπληκτρολογισμοί VΙ

με τη Δεσποινα Κολατσιδάκη

ΔΚ: αν των σαλτιμπάγκων τη νύχτα
με κοφίνια αξιωθούμε
και διώξουμε τις μύγες
με το ξαφνικό χτύπημα των αυτιών
ΝΤ: αν τις κακοφορμισμένες πληγές
αλλήλων γλύψουμε
και αγκαλιαστούμε ευλαβικά
ΔΚ: αν ζήσουμε τα μεσημέρια στον παράδεισο
μ' αστέρια, γιατί δεν υπάρχει κόλαση
ΝΤ: αν τα βράδια με τα χνώτα
διώξουμε το κρύο απ' τα παχνιά
γιατί και στον παράδεισο
είναι κρύα η μοναξιά
ΔΚ: αν η γαϊδουροκατάσταση φέρει αγάπη
θάναι η μετάλλαξη
από το τετράποδο παρελθόν...
ΝΤ: σ' ένα δίποδο παρόν
και άγνωστο πόσων ποδιών μέλλον...
ΔΚ: σύντροφε τι έγινε η παιδικότητά σου;
που είναι οι στρακαστρούκες μέρες πούναι;
ΝΤ: αφού τις έριξα όλες
όταν ήμουν ακόμη παιδί
τις αντικατέστησα με σφαίρες
βόμβες εξ ουρανού
αυτοσχέδιες βόμβες
κι έστησα τους φίλους στη σειρά...

πάσχα στη Λιβαδιά

πάσχα ελλήνων πάσχα
πάσχα εβραϊκό

φάτε μωρέ!
για ένα πάσχα ζούμε!
φώναζε ο μπάρμπας
το τελευταίο του πάσχα
λίγο έξω απ' τη Λιβαδιά

ανακοπή τους είπαν
δεν άντεξε το σώμα
τόση πολλή χαρά
καλή ανάσταση παιδιά...

διαπληκτρολογισμοί V

με τη Δέσποινα Κολατσιδάκη

ΔΚ: αλλά γιατί καλείς κι εγκαλείς
το χθες και τη βροχή
το ποτάμι δεν στέρεψε
περιμένει τα χιόνια να λειώσουν
ΝΤ: λες τ' αναχώματα να σπάσουν
τα χωράφια να πλημμυρίσουν
ύλες φερτές απ' τα βουνά
να γίνουν γόνιμα πια;
ΔΚ: υπάρχει Ελπίς!

διαπληκτρολογισμοί ΙV

με τη Δέσποινα Κολατσιδάκη

ΔΚ: απαντησεις κιβωτοι
δεν υπαρχουν
…………. μια αναπαντητη
μονο
ΝΤ: κλήση που δεν έγινε
λόγω υπερφόρτωσης δικτύου
η βροχή πέφτει πιο δυνατά
η μπάντα παίζει ξέφρενα πια…
με μια τενούτα η τρομπέτα
καλεί κανείς δεν απαντά
βοήθεια!
έρχεται το ιππικό παιδιά....
ΔΚ: έφιππος ο αη-Γιώργης
σκοτώνει το δράκο....

διαπληκτρολογισμοί ΙΙΙ

με τη Δέσποινα Κολατσιδάκη

ΔΚ: ποιειν ωδη στην αδεσποτη ποιηση
με την ουρα εξω απ τα σκελια
τρεχει
να βρει τη ψυχη της
τετραφυλη, χωρις δακρυα
περισσεψαν…..
ΝΤ: ή μπορεί να στερέψαν
από πόνο αβάσταχτο
σταματάει
γλύφει τις πληγές
ξεδιψά μα πεινάει
κυνηγά την ουρά να δαγκώσει
να κόψει κομμάτι να φάει….
ΝΤ: κι η ψυχή η τετράφυλη
στέκει πλάι ορθάνοιχτη
γεμάτη αδέσποτη ποίηση
απορημένη κοιτάει….
ΔΚ: …μεσα της οι πιο ομορφες θαλασσες
απορες θαλασσες
αποροια κατακλυσμων
που δε βρηκαν αναχωμα
ΝΤ: βρεγμένη σκύβει ρωτάει
κι η απάντηση χάνεται
στου ουρανού το στερέωμα
στη σπατάλη στο ξόδεμα
κιβωτό να ζητάει…

διαπληκτρολογισμοί ΙΙ

με τη Δέσποινα Κολατσιδάκη

ΔΚ:στο τελαρο του χρονου
μοναδικη ζωγραφια
το βλεμα ενος δαρμενου σκυλου
να κοιτα το καθρεπτη
και να βλεπει
το ειδωλο του
οταν τον φιλησαν
ΝΤ: να ξεθωριάζει στη θέα του μπόγια

τρέχα έρμε σκύλε
στα σκέλια την ουρά
με τα τρία εναπομείναντα ποδάρια
όσο βαστάει η ανάσα
όσο να βγει η ψυχή
τρέχα………

διαπληκτρολογισμοί Ι

με τη Δέσποινα Κολατσιδάκη

ΔΚ:Προσφερω τα ματια μου
να τα κανεις ποιηση
κι οχι να μου τα βγαλεις
μα αν το βλεμα μου
αλογο, σε κυριεψει
κρατησε με απ τον ωμο
ΝΤ: πάρε με μια αγκαλιά
βάλε μου φωτιά
και με τ’ αποκαίδια
στου χρόνου τον καμβά
ζωγράφισε το βλέμμα μου
άλογο παράλογα
πάντα να σε κοιτά…..

λόγια ενός μελλοθανάτου

όταν πεθάνω βάλτε μου
θαλασσινό πουκάμισο,
χωρίς γιακά, βαμβακερό.
λινοπαντέλονο,
τσαλακωμένο, μαλακό,
χρώμα σταχιού να έχει,
πριν το θερισμό.
γυμνά άστε τα πόδια,
θυμάμαι μ' άρεσε
το χώμα να πατώ.

καθίσετε ως να φέξει
κι εκεί στο γλυκοχάραμα,
πρώτη του ήλιου αχτίδα,
άστε με να τη δω,

βάλτε φωτιά και κάψτε με
σύρτε χορό κι ανάψτε με
όνομα μη φωνάξετε
μην τύχει και χαθώ

βάλτε φωτιά και κάψτε με
σύρτε χορό κι αναψτε με
τόνομα μη φωνάξετε
μην και αναστηθώ

μηρυκαστικό

αναμασάς τις ίδιες πάντα λέξεις
αυτές που σ' έμαθαν
να λες μικρό παιδί,
μα εγώ δεν είμαι εκεί
για να σ'ακούσω

πρώτος μέσα στους πρώτους
έχω φύγει
χρόνια
και τώρα πίσω δε γυρνώ

αναμασώ την ίδια πάντα αιτία
πως οι δουλειές
με κάνουν τάχα
και ξεχνώ.

ρεφρέν

αδιέξοδο, διέξοδο
ψάχνω να βρω την έξοδο

πριν ξοδευτώ
εδώ κάτω